Black Sabbath to zespół, bez którego metal wyglądałby zupełnie inaczej, a może nawet w ogóle by nie istniał. W takim razie – czy bez twórców N.I.B., Iron Mana i Paranoid, bylibyśmy my? Mick Wall w książce U piekielnych bram nie zamierza zadawać takich pytań.
Od naszych ukochanych muzyków powinniśmy oczekiwać przede wszystkim nagrywania dobrych utworów. Wiele możemy stracić, gdy uczynimy naszych idoli domniemanymi ekspertami w innych dziedzinach. Czy Tony Iommi jest ekspertem w przedstawianiu swojego życia?
Kiedy wydawało się, że koncert Back to the Beginning był ostatecznym i najpiękniejszym pożegnaniem Ozzy’ego, okazało się, że może być jeszcze cudowniej. Książę Ciemności przed śmiercią napisał swoją drugą autobiografię. Ostatnie namaszczenie sama z siebie jest książką wyjątkową.
Opisanie tego, co zawiera książka Rafała Księżyka, nie należy do najprostszych zadań. Dzika rzecz. Polska muzyka i transformacja 1989-1993 to obraz barwnych ludzi na tle kiczowatych czasów.
Mało jest zespołów, które jak Paradise Lost grają okropne koncerty, a nagrywają dobre płyty. Po tym, jak triumfalnie powrócili w rejony ciężkiego metalu, nie schodzą poniżej pewnego poziomu. Nie spodziewałem się jednak, że potrafią wznieść się aż tak wysoko, jak zrobili to na Ascension.
Każdy z nas potrzebuje w życiu stałości. Czegoś, do czego można sięgnąć, wiedząc, co dostanie. Dla fanów metalu taką funkcję mają nagrania starych wyjadaczy. Sodom należał do tych, których forma nie spadała poniżej świetnej. Aż przyszedł album The Arsonist…
Hexvessel to zaklęcia, duchy, magia i natura. Oni tworzą nie tylko muzykę. Kontynuujący blackmetalową ścieżkę album Nocturne to potwierdza.
Album Medico Peste ב: The Black Bile trafił dokładnie tam, gdzie miał. Oczekiwania wobec następcy – Aesthetic Of Hunger były bardzo duże.
Współczesny heavy metal to w dużej mierze odgrywanie scenek rekonstrukcyjnych, a pod płaszczykiem konwencji często ukrywa się pustka. Witch Hound na swoim debiucie Mountain Knows pokazuje jednak, że do takich to on nie należy.
Wij, projekt, który oscylował wśród hard rockowych gatunków z lat 70/80. zaczął… bluzgać. Wraz z epką Bluzg zrobiło się wulgarnie. Majowa płyta jest eksperymentem zespołu i ukazuje pewne ekstremum w ich twórczości. Czy taki nowy wizerunek może zagrzać miejsce w ich dotychczasowej kreacji?