Przeciwko (prawie) wszystkim. EXODUS – GOLIATH
Opinie o nowym albumie Exodus – Goliath – są w najkorzystniejszym spojrzeniu mieszane. Czy słusznie? Choć fani zareagowali zasadnie, zdecydowanie nie docenili bardzo ciekawej płyty.
Wojownik powrócił! ETERNAL CHAMPION – FRIEND OF WAR
Sześć lat. Tyle czekaliśmy na premierową muzykę od Eternal Champion – amerykańskich piewców klasycznego heavy metalu. Przez ten czas stały się u nich rzeczy, które w pełni tłumaczą tę przerwę. Choć Friend of War to na razie tylko EP-ka, jest ona zapowiedzią pełnej płyty. To także materiał, który wyraźnie różni się od dotychczasowych nagrań zespołu.
Beton i chemikalia. Rafał Księżyk – Fala. Rok 1984 i polski postpunk
Siadam na ławce z widokiem na toruński Dwór Artusa i otwieram książkę Fala. Rok 1984 i polski postpunk. Rozpoczyna się ona od wątków związanych z klubem Od Nowa, który we wczesnych latach 80. mieścił się w tym budynku. Nagle słyszę chlust. To gołąb nasrał mi na otwartą książkę.
Czy można pokonać absolut? HÄLLAS – PANORAMA
Hällas istnieją od 15 lat, od około 10 wydają płyty, ale dopiero w tym roku zdecydowali się na wielki krok. Szwedzi na swojej czwartej płycie wprost zmierzyli się z duchami przeszłości – wielkimi albumami legend rocka progresywnego. Z tego pojedynku wyszli zwycięsko, choć decyzja sędziów w sprawie Panoramy nie musi być jednogłośna.
O przyczynach początku. Radosław Anasz – Glany, irokezy i pacyfki. Historia festiwali rockowych
Pamiętacie, o czym pisaliście swoje prace licencjackie? Radosław Anasz na pewno pamięta, bo po pierwsze, pisał ją niedawno, a po drugie, została ona wydana jako książka. Glany, irokezy i pacyfki. Historia festiwali rockowych to przede wszystkim pamiątka dla osób związanych województwem kujawsko-pomorskim. I nie inaczej należy na tę książkę patrzeć.
Próba zrozumienia człowieka. GORYCZ – ZASYPIA
‘Nie wiem, czy chciałbym coś przekazać słuchaczom poza emocjami i wzruszeniami (...)’ – powiedział Tomek Kukliński w mini-wywiadzie z 2022 roku. W ciągu kolejnych trzech lat to podejście pozostało niezmienne. Gorycz nie stara się wyjaśnić zjawisk, nie piętnuje ich, ani nie próbuje się z nimi asymilować. Zamiast tego zespół oddaje głos emocjom, a metaforyczna poezja staje się przestrzenią do osobistej interpretacji odbiorcy. Dlatego Zasypia to płyta otwarta i nieoczywista, a zarazem wymagająca – pełna znaczeń, które nie poddają się łatwemu rozszyfrowaniu.
Megalomiczny crust. DESPIZER – KREW
Despizer to zespół, który dotychczas nie rzucił mi się w uszy. Jest to co najmniej dziwne, bo muzyka łącząca punk z metalem w różnych odmianach, zawsze do mnie trafiała. Jak się okazało, Krew, czyli trzeci album łódzkiego zespołu, potrafi wzbudzić sporo emocji, choć… niekoniecznie takich, jak bym sobie życzył.
Pieśń ideologa. Geezer Butler – W otchłań. Od narodzin, Black Sabbath i dalej
Oryginalny skład Black Sabbath z Geezerem Butlerem zmienił oblicze muzyki. A bez jego tekstów, pełnych mroku i niepokoju, wszystko wyglądałoby inaczej. Kulisy ich powstania poznajemy dzięki autobiografii W otchłań. Od narodzin, Black Sabbath i dalej.
Niechęć do idoli. Mick Wall – Black Sabbath. U piekielnych bram
Black Sabbath to zespół, bez którego metal wyglądałby zupełnie inaczej, a może nawet w ogóle by nie istniał. W takim razie – czy bez twórców N.I.B., Iron Mana i Paranoid, bylibyśmy my? Mick Wall w książce U piekielnych bram nie zamierza zadawać takich pytań.
Elementarz riffów. Tony Iommi – Iron Man. Moja podróż przez Niebo i Piekło z Black Sabbath
Od naszych ukochanych muzyków powinniśmy oczekiwać przede wszystkim nagrywania dobrych utworów. Wiele możemy stracić, gdy uczynimy naszych idoli domniemanymi ekspertami w innych dziedzinach. Czy Tony Iommi jest ekspertem w przedstawianiu swojego życia?