Oryginalny skład Black Sabbath z Geezerem Butlerem zmienił oblicze muzyki. A bez jego tekstów, pełnych mroku i niepokoju, wszystko wyglądałoby inaczej. Kulisy ich powstania poznajemy dzięki autobiografii W otchłań. Od narodzin, Black Sabbath i dalej.
Black Sabbath to zespół, bez którego metal wyglądałby zupełnie inaczej, a może nawet w ogóle by nie istniał. W takim razie – czy bez twórców N.I.B., Iron Mana i Paranoid, bylibyśmy my? Mick Wall w książce U piekielnych bram nie zamierza zadawać takich pytań.
Od naszych ukochanych muzyków powinniśmy oczekiwać przede wszystkim nagrywania dobrych utworów. Wiele możemy stracić, gdy uczynimy naszych idoli domniemanymi ekspertami w innych dziedzinach. Czy Tony Iommi jest ekspertem w przedstawianiu swojego życia?
Kiedy wydawało się, że koncert Back to the Beginning był ostatecznym i najpiękniejszym pożegnaniem Ozzy’ego, okazało się, że może być jeszcze cudowniej. Książę Ciemności przed śmiercią napisał swoją drugą autobiografię. Ostatnie namaszczenie sama z siebie jest książką wyjątkową.
Opisanie tego, co zawiera książka Rafała Księżyka, nie należy do najprostszych zadań. Dzika rzecz. Polska muzyka i transformacja 1989-1993 to obraz barwnych ludzi na tle kiczowatych czasów.
Drugie, poprawione i rozszerzone polskojęzyczne wydanie książki o tworze, który na monografię z prawdziwego zdarzenia zasługuje jak żaden inny.
David E. Gehlke zabrał się za tworzenie książek o zespołach, których kariera była obiektywnie nudna. Przy tworzeniu biografii nie jest to droga na łatwiznę. Czy sprostał ciężarowi opisania potęgi death metalu w książce OBITUARY. Zastygli w czasie?
Po wydaniu tej książki w Polsce metalowy internet oszalał. Opinie dotyczące Black Funeral były skrajnie złe. Po kilku latach od jej wydania przez Kagrę w końcu udało mi się ją przeczytać. Wy nie popełniajcie tego błędu. Nigdy. W. Życiu.
David E. Gehlke przebił się w ostatnich latach do czołówki muzycznego pisarstwa. Zadebiutował przedstawieniem historii wytwórni Noise Records, a niedawno zyskał rozgłos dzięki biografii Obituary. Przy przedstawieniu losów Paradise Lost stanął przed wyzwaniem – musiał opisać zespół wizerunkowo nudny. Bez Celebracji. Oficjalna historia Paradise Lost jest dowodem, że ten gość potrafi.